****** *******
مسئله اعتقاد به حضرت مهدي (ع) ومصلح واقعي وتشكيل دهنده حكومت واحد جهاني ، يك اصل قطعي
ومسلم وپذيرفته شده ميان پيروان تمام اديان ومذاهب وملل بوده است.
در هريك از اديان ، مكاتب ، ملل واقوام ازمصلح جهاني با تعبيرهاي متناسب با فرهنگ خود نام برده
وسخن گفته اند.
هريك به زباني سخن حمدتوگويد***** بلبل به غزل خواني وطوبي به ترانه
درآيين زرتشت از اوبا نام (( سوشيانت)) يا (( سوشيانس))
در ميان يهوديان به نام (( ماشيع))
درآيين هندي به نام (( آواتارا))
درآيين بودايي به نام (( بوداي پنجم))
درميان برهماييان به نام (( ويشنو))
دركتاب مقدس دادتك برهماييان به نام ((آخرين وصي ممتاطا)) (محمد)
دركتاب پاتكيل به نام ((راهنما))
دركتاب شاكموني از كتب مقدس هنديان به نام (( فرزند سيد خلايق دوجهان))
تعبيرنموده اند.
و اهالي صربستان درانتظار((ماركوكراليويچ))
ساكنان جزاير انگلستان درانتظار((آرتور))
ايرانيان باستان در انتظار (( گرزاسپه))
يونانيان درانتظار(( كالويبرگ))
اقوام اسكانديناوي در انتظار (( ادوين))
اقوام اروپاي مركزي در انتظار((كالويبرگ))
اقوام آمريكاي لاتين در انتظار(( كوتزلكوتل))
چيني ها در انتظار((كرشنا)) و .... بسر مي برند.
اديان ومهدويت،ص 38،خوشيدمغرب،ص69 و اوخواهد آمد ، ص 79
